กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไป๋เถาหยิบลูกอมให้เสี่ยวเป่าไม่กี่เม็ด ก่อนเงยหน้าถามว่า “ป้าหูมาหาฉันมีอะไรหรือเปล่า?”
ปกติพวกเธอมักคุยกันอยู่ใต้ร่มไม้หน้าบ้าน ป้าหูไม่เคยมาหาถึงบ้านจริง ๆ
ป้าหูครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะไม่ปิดบังไป๋เถา เพราะเดิมทีเธอก็มาขอให้ไป๋เถาช่วยออกความคิดให้ หากไม่เล่าว่าเกิดอะไรขึ้น ต่อให้ไป๋เถามีวิธี เธอก็คงพูดอะไรไม่ได้
“หลานสะใภ้ ฉันมีเรื่องอยากให้เธอช่วยจริง ๆ”
“ป้าหูมีอะไรก็พูดมาเถอะ ถ้าฉันช่วยได้ก็จะช่วย” ไป๋เถาไม่ได้ปฏิเสธ ปกติพวกเธอเป็นเพื่อนบ้านกัน แม้ป้าหูจะชอบสอดรู้เรื่องชาวบ้าน แต่ก็ไม่ใช่คนชอบเอาเปรียบ
“เรื่องเป็นแบบนี้ ตอนเช้าเธอเจอฉันออกจากบ้านใช่ไหม ฉันคิดว่าจะหาคู่ให้เจ้ารองที่บ้าน จะได้ไม่ต้องเอาแต่คิดฟุ้งซ่านทั้งวัน แล้วก็ให้เขาตั้งสติ เลิกคิดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เสียที