ตอนที่ 32 หนึ่งหัวผักกาดหนึ่งหลุม

“อ้อ แล้วพี่เขยของฉันล่ะ” ไป๋เถาเอ่ย

ไป๋ซิ่วถอนหายใจ

“พี่เขยของเธอก็เสี่ยงอยู่เหมือนกัน สหกรณ์มีตำแหน่งละคน ไม่มีที่ว่าง

ต่างจากโรงงานทอผ้า งานที่สหกรณ์เป็นที่ต้องการ ใครได้บรรจุเป็นพนักงานประจำก็เท่ากับได้งานมั่นคงไปตลอดชีวิต

เรื่องบรรจุเป็นพนักงานประจำไม่ง่ายเลย พี่เขยของเธออยู่ฝ่ายจัดซื้อของสหกรณ์ เป็นพนักงานจัดซื้อ

ถึงจะเป็นแค่ลูกจ้างชั่วคราว พี่เขยของเธอก็ไม่กล้าทิ้งงาน ทำไปเรื่อย ๆ ก่อนเถอะ

เวลาทำงานเป็นพนักงานจัดซื้อต้องออกไปหาสินค้าบ่อย ๆ ใกล้สุดก็แปดสิบถึงร้อยกว่าลี้ ไกลหน่อยก็ต้องนั่งรถไฟนั่งรถยนต์ วิ่งวุ่นไปทั่ว ลมก็เจอ ฝนก็เจอ บางทีงานยุ่งจนไม่ทันได้กินข้าวร้อน ๆ สักคำ”