กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไป๋เถาอึ้งไปเล็กน้อย แล้วก็ตั้งสติได้ “มีค่ะ มีค่ะ”
ใช่แล้ว การทำให้ท้องอิ่มสำคัญที่สุด เงินหนึ่งหยวนกว่าจะซื้อข้าวขาวในตลาดมืดได้แค่หนึ่งจิน แต่ถ้าซื้อข้าวกล้องกับแป้งข้าวโพดกลับได้หลายจิน
เธอจึงสั่งข้าวกล้อง 20 จินกับแป้งข้าวโพด 20 จินจากร้านค้าระบบ
ปากตะกร้าสะพายหลังถูกคลุมด้วยผ้าชั้นหนึ่ง คนภายนอกมองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไร
ไป๋เถาให้ระบบเอาของใส่ลงในตะกร้าสะพายหลังโดยตรง
พอเอาออกมาให้หญิงชราดู แม้จะเป็นข้าวกล้อง แต่ของที่ระบบผลิตก็ดีกว่าข้าวกล้องในท้องตลาดหลายเท่า “คุณจะเอาเท่าไรคะ”
หญิงชราค่อย ๆ หยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเก่าออกจากเสื้อผ้า คลี่ออกทีละชั้น ก็เห็นว่าข้างในห่อกำไลมือทองไว้หนึ่งวง แอบให้ไป๋เถาดูแวบหนึ่ง