กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ป้าฝู่ อีกสองวันฉันหาไข่ไก่ได้อีก ที่บ้านขาดไหม” ไป๋เถาค่อนข้างนับถือความเฉลียวฉลาดของป้าฝู่ ต่อไปยังร่วมมือกันได้อีก
ขุดลูกค้าแฝงออกมาให้ได้อีกหน่อย ต่อไปของของเธอก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีที่ส่งขาย
พวกเขาไม่มีอาหารกิน เธอไม่มีที่ขาย ช่างเป็นเรื่องดีนัก ได้ประโยชน์สองต่อ
“ขาด” ขาดไปหมดทุกอย่าง ป้าฝู่ได้ของกำนัลแล้วก็พูดจาฉลาด “อีกสองวัน เวลาเดิม เธอมาที่นี่อีก ฉันจะพาคนมาให้”
“ได้เลย” ไป๋เถาตอบอย่างว่องไว แสร้งล้วงไข่ไก่สองฟองออกมาจากถุงผ้า อันที่จริงเพิ่งซื้อสด ๆ จากร้านค้าระบบ
“ป้าฝู่ดูไข่ไก่นี่สิ ทุกฟองใหญ่ขนาดนี้ ฟองละ 7 เฟิน”
สหกรณ์รับซื้อฟองละ 5 เฟิน
“โอ๊ะ ดีนะ ขนาดพอ ๆ กับไข่แดงคู่เลย” ป้าฝู่พูด