เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
กู้เจิงเม้มริมฝีปากบางแน่น เพิ่งอาบน้ำเสร็จ แต่ที่ขมับกลับมีเหงื่อผุดขึ้นมาอีกครั้ง
ไป๋เถาคนใจร้ายตัวเล็กหลับไปอย่างรวดเร็ว น่าสงสารกู้เจิงที่ง่วงไม่ลงเลยสักนิด
อาศัยแสงจันทร์ กู้เจิงหนุนแขนไว้ใต้ศีรษะ สายตาคมลึกจับจ้องใบหน้าเล็กขาวผ่องของไป๋เถา เส้นผมดำเส้นหนึ่งหลุดลงมาอย่างซุกซน คงจะรู้สึกคันเล็กน้อย เธอจึงหลับไม่ค่อยสนิท
วันรุ่งขึ้น พอฟ้าสาง ไป๋เถาตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเงากู้เจิงบนเตียงแล้ว
กู้เจิงตื่นแต่เช้า ตักน้ำจนเต็มโอ่ง ฝึกหมัดออกกำลังกายในลานบ้าน เสร็จแล้วยังทำอาหารเช้าอีก
ไป๋เถาลุกจากเตียง ล้างหน้าล้างตาเรียบร้อย สองคนกินอาหารเช้าแบบง่าย ๆ ด้วยกัน
เพิ่งจะเตรียมออกจากบ้าน แม่กู้ก็หิ้วตะกร้ามา ในมือยังถือไก่ตัวหนึ่งมาด้วย
พอเข้าประตูมาเห็นกู้เจิงกับไป๋เถาก็พูดว่า “ไข่ที่บ้านเก็บสะสมไว้ แม่เอามาให้ 20 ฟอง กับไก่ตัวนี้ พวกเธอหอบไปด้วย”
ในเวลานี้ ไข่ไก่เป็นของมีค่าที่ใช้แลกเปลี่ยนได้คล่อง
แต่ละบ้านเลี้ยงไก่ได้มากที่สุด 3 ตัว เก็บไข่ไว้สักพักก็เอาไปที่คอมมูนแลกเกลือ เข็มกับด้าย หรือของจิปาถะต่าง ๆ ได้