เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังจากส่งพี่ใหญ่กู้กับพี่รองกู้กลับไปแล้ว ไป๋เถาก็พูดว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปซื้อเนื้อที่สถานีอาหารเพิ่มอีกหน่อย พี่ชายมาช่วยเราฟรี ๆ ไม่ได้หรอก ให้พวกพี่กับพี่สะใภ้มาด้วยกันเลย ไหน ๆ ก็เชิญมากินข้าวแล้ว ก็ต้อนรับให้เต็มที่จนกินอิ่มไปเลย อีกอย่างพวกเขาก็ไม่ใช่คนนอก”
ดวงตาของกู้เจิงดำสนิท เวลามองใครก็ดูตั้งอกตั้งใจเป็นพิเศษ
“ได้ ฟังคุณทุกอย่าง ผมไปซื้อเอง คุณไม่ค่อยสบาย…พักผ่อนให้มากหน่อย” กู้เจิงยกมือแตะจมูก ที่จริงก็เป็นเพราะเขาหักโหมเอง ขอความใกล้ชิดจากเธอหลายครั้ง แถมยังเป็นครั้งแรก ร่างกายของเธอย่อมรับไม่ไหวอยู่บ้าง
ไป๋เถาถลึงตาใส่เขา เรื่องทั้งหมดไม่ใช่เพราะคุณหรือไง “ฉันไปด้วย อยู่บ้านก็อึดอัด ออกไปเดินเล่นหน่อย”
“ได้” กู้เจิงคิดแล้วก็เห็นด้วย อยู่แต่ในบ้านก็ไม่ค่อยดีจริง ๆ