บทที่ 253: ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับคนทั้งเมือง ยุคทองอันรุ่งเรือง

บทที่ 253: ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับคนทั้งเมือง ยุคทองอันรุ่งเรือง

เมื่อได้ฟังคำพูดบ้าๆ ที่จู่ๆ เหลียงสู่กวงก็เริ่มพูดขึ้นมาอีกครั้ง หลิ่วอวิ๋นทำได้เพียงเมินไว้ก่อน แล้วรีบดูว่าก่อนหน้านี้อีกฝ่ายใช้โทรศัพท์ของเธอส่งข้อความอะไรไป

ไม่รู้ทำไมเธอถึงมักต้องไปข้องเกี่ยวกับคนที่สภาพจิตไม่ค่อยปกติแบบนี้อยู่เรื่อย

ทั้งเหลียงสู่กวงตรงหน้าเธอ และไป๋เฟยเฟยในตอนนี้ ส่วนลูกศิษย์ของเธอนั้นกลับมีสามัญสำนึกถูกต้องสุดๆ ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ก็คงหันไปอยู่ฝั่งไป๋เฟยเฟยแล้ว

หลิ่วอวิ๋นถือโทรศัพท์พลางอ่านข้อความบนหน้าจอ

เมื่อเห็นข้อความที่ “ขอความเมตตา” ในนามของเธอ เธอก็รู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาทันที เพราะมันไม่ค่อยเข้ากับนิสัยของเหลียงสู่กวงเลย