กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 252: ฆ่าฉันสิ! แล้วเธอจะได้ประจักษ์ตน
“อืม” เงาร่างด้านหลังขานรับเบาๆ
หลิ่วอวิ๋นยืนอยู่ในเงามืด แสงเทียนส่องใบหน้าครึ่งหนึ่งของเธอให้เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด
“นายรู้หมดแล้วเหรอ?” เหลียงสู่กวงหมุนรถเข็นกลับมา มองเพื่อนเก่าที่รู้จักกันมาหลายปี
หลิ่วอวิ๋นหรี่ตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงแหบพร่าอยู่บ้าง
“ใช่”
“ทำไมต้องทำถึงขั้นนี้ด้วย?”
“นาย...บ้าไปแล้วจริงๆ เหรอ”
แม้เธอจะคาดเดาการกระทำของเหลียงสู่กวงไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว แต่หลังได้รู้ทุกอย่าง เธอก็ยังอดหวาดหวั่นไม่ได้
“ขอโทษนะ ฉันปิดบังเรื่องของนายไว้หลายอย่าง”