บทที่ 207: สนามรบระดับสูงสุดที่ไพ่ตายถูกใช้จนหมด ฝากด้วยนะ เหลืองเจิดจรัส

บทที่ 207: สนามรบระดับสูงสุดที่ไพ่ตายถูกใช้จนหมด ฝากด้วยนะ เหลืองเจิดจรัส

เมื่อกาลเวลาผ่านไป เขาก็พอจะจับจังหวะได้แล้วว่าตัวเองจะถูกตัดการเชื่อมต่อเมื่อไหร่

แต่เวลานี้เห็นได้ชัดว่าไม่พอรับมือกับเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ยุ่งยากจริงๆ

เพราะงั้นตอนนี้เขาจึงต้องฝืนต่อเป็นครั้งสุดท้าย ถ้ายังไม่ไหวก็คงต้องรีบลงมือแล้ว

“ตอนนี้เธอหลับสักหน่อยได้ไหม?” สวีโม่เอ่ยคำขอที่ไร้มารยาทสุดๆ กับไป๋เฟยเฟยผ่านทางจิตใจ

“พอเธอตื่นขึ้นมา เรื่องพวกนี้อาจจบลงแล้วก็ได้”

ไป๋เฟยเฟย: ?

“งั้นเธอทำให้ฉันสลบไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ?”

สวีโม่เบ้ปาก แต่ก็ทำได้เพียงหันความสนใจกลับไปที่จู๋หลงตรงหน้า