กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 206: น่าเสียดายจริง ๆ ไพ่ตายของนายถูกฉันเอาไปก่อนแล้ว
พอจู๋หลงได้ยินแบบนั้น แรงกดดันในใจก็เพิ่มขึ้นมหาศาล!
คนคนนี้เรียกเทพมารดาว่าเพื่อนเก่างั้นเหรอ?
จะล้อกันเล่นหรือไงเนี่ย...
แล้วเจ้าผู้คร่ำหวอดที่มีอายุเป็นพันเป็นหมื่นปีนี่อยู่ในระดับไหนกันแน่?
พูดมั่วแล้วมั้ง!
คนอื่น ๆ ที่ได้ยินก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ประหลาดเกินไป พวกเขาต่างกลั้นหายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
เฮ่อจินฟานยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน แววตาใต้หน้ากากเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้—ลูกผู้ชายก็ควรเป็นแบบนี้แหละ!
แต่พอนึกถึงความน่าอายที่เกือบฉี่ราดเมื่อครู่นี้ รวมถึงความแข็งแกร่งของทมิฬแห่งความเสื่อมทราม เขาก็ยังข่มใจไว้ ไม่กล้าทำอะไรที่เรียกเสียงฮือฮาเกินไปอีก