กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 167: การเห็นด้วยที่เข้าใจยาก เมืองทัวริง
เสื้อผ้าของหลิ่วอวิ๋นขยับไหวเล็กน้อย เธอมองไป๋เฟยเฟยแล้วถามซ้ำอีกครั้ง
“เธอคิดว่าถ้าเดินหน้าต่อไปจะเกิดปัญหาใช่ไหม?”
“ถึงจะตั้งค่ายพักแรมไว้ตรงนี้ แต่เดี๋ยวตอนที่พวกเธอจัดมหกรรมการแสดงจบการศึกษา ก็ยังต้องเข้าไปอยู่ดี”
ไป๋เฟยเฟยพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“ฉันรู้ แต่ยังไงก็อย่าให้ทุกคนเข้าไปในเขตดินแดงเลย”
หลิ่วอวิ๋นเงียบไปหลายวินาที
ในฐานะผู้พยากรณ์ เธอมีความสามารถในการรับรู้อนาคตได้อย่างเลือนราง
นครรุ่งอรุณกำลังจะมีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย เธอกระวนกระวายใจมานานแล้ว จนการรับรู้อนาคตของเธอสับสนวุ่นวายไปหมด