บทที่ 130: จากครั้งล่าสุดที่ฆ่าคน ก็ผ่านมานานเกินไปแล้ว

บทที่ 130: จากครั้งล่าสุดที่ฆ่าคน ก็ผ่านมานานเกินไปแล้ว

พูดจบ เขาก็ไม่คิดจะปรึกษาไป๋เฟยเฟยแต่อย่างใด และแย่งสิทธิ์ควบคุมไปทันที

รูม่านตาของไป๋เฟยเฟยสั่นไหวเล็กน้อย พอรู้ตัวอีกที คนที่ควบคุมร่างก็เปลี่ยนไปแล้ว

— สวีโม่เข้าควบคุมร่าง

ดวงตาของหลี่เหยียนแดงก่ำ เส้นเลือดที่ลำคอปูดโปนเป็นริ้ว ๆ คล้ายงูที่กำลังเลื้อย

หลังจากตะโกนจบ เขารู้สึกว่าความอัปยศอดสูและความหวาดกลัวในใจเหมือนจะจางลงไปเล็กน้อย

เขาถอยกรูดออกไปหลายก้าว ก่อนกระทืบเท้าลงอย่างแรงและใช้ความสามารถวาจาสิทธิ์ของตัวเองอีกครั้ง

ร่างแยกเหล่านั้นเริ่มรวมตัวเป็นเงาพร่าอยู่ด้านหลังเขาอีกครั้ง คราวนี้มีจำนวนมากกว่าและเบียดเสียดแน่นกว่าเดิม แสงเย็นเยียบจากหอกยาวแทบจะปกคลุมทั่วทั้งเวทีประลอง