บทที่ 129: นายไม่ใช่คนเดิมอีกแล้วเหรอ? ตลกดีนะ

บทที่ 129: นายไม่ใช่คนเดิมอีกแล้วเหรอ? ตลกดีนะ

ร่างของหลี่เหยียนแอ่นไปด้านหลังจนโค้งเป็นส่วนโค้งประหลาด ก่อนจะกางแขนออกอย่างแรง ทันทีที่คำพูดวาจาสิทธิ์นั้นถูกตะโกนออกมา ร่างแยกทั้งหมดที่ยืนมือเปล่าอยู่ก็เริ่มเคลื่อนไหว

ร่างแยกของหลี่เหยียนหลายสิบร่างกลายเป็นเงาพร่า พุ่งชนเข้าไปในร่างของเขาทีละร่าง

จากนั้นก็กลายเป็นเงาลวงตาอีกครั้ง ก่อนจะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

เงาร่างของหลี่เหยียนหลายสิบร่างเหลือเพียงโครงร่าง ทว่าร่างจริงกลับหายไป เหลือเพียงเงาพร่ากึ่งโปร่งใสลอยอยู่กลางอากาศ

เงาพร่าทั้งหมดต่างกำหอกยาวไว้ในมือ ปลายหอกชี้ลง เล็งไปยังเย่หยูที่อยู่กลางเวทีประลอง

เงาลวงตาแต่ละร่างอัดแน่นไปด้วยพลังที่ราวกับสายฟ้า

ทั้งสนามตกตะลึง