กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 107: จำฉันไม่ได้ แสดงว่าระดับของนายยังไม่ถึง
พวกทหารยามไม่ค่อยเจอสถานการณ์แบบนี้ อีกฝ่ายก็เป็นกลุ่มคนที่เขาลงมือด้วยไม่ได้ จึงได้แต่ฝืนใจพูดว่า:
“คุณครับ เรื่องรายละเอียดพวกนี้ พวกเราไม่ทราบจริง ๆ”
“เชิญคุณติดต่อเจ้าหน้าที่ภายในสถาบันการศึกษาล่วงหน้าเถอะครับ”
ชายวัยกลางคนหน้าตาเย็นชาคนนั้นยังไม่ทันพูดอะไร หญิงวัยกลางคนที่แต่งตัวหรูหราซึ่งยืนอยู่ด้านหลังก็กรีดเสียงขึ้นว่า:
“ถ้าไม่รู้ก็รีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”
“เธอดูถูกลูกชายฉันต่อหน้าคนในห้องเรียนชั้นยอด แล้วยังไล่เขาออกไปอีก?! ใครให้อำนาจเธอ!”
“เหตุผลที่ให้มาก็ฟังเหมือนเรื่องล้อเล่น สถาบันการศึกษาชิงผิงทำงานกันลวก ๆ แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”