กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 106: ถ้ามีนายอยู่ด้วย ที่ไหนก็คงไม่มีวันสงบสุขหรอกมั้ง
ทันทีที่สวีโม่พูดจบ ไม่ว่าจะเป็นคนที่ถูกคัดออกหรือยังไม่ถูกคัดออก ทุกคนต่างก็เริ่มถกเถียงกันอย่างไม่เข้าใจ
“ฝึกร่างกายตามธรรมชาติ... หมายความว่ายังไง?”
“ไม่ใช่สิ จะเป็นไปได้ยังไง แค่ฝึกเส้นเอ็นกระดูกอย่างเดียวมันช้าเกินไปแล้ว!”
“ทำไมถึงไม่ให้ใช้ล่ะ! สถาบันกับนครรุ่งอรุณไม่เคยมีกฎแบบนี้มาก่อนเลย”
“พวกเราเป็นตัวแทนของสถาบันการศึกษาชิงผิงนะ ถ้าเรื่องนี้ทำให้เราแพ้ในมหกรรมการแสดงจบการศึกษาจะทำยังไง?”
สวีโม่นั่งอยู่บนขอบโต๊ะ ไขว่ห้างอย่างสบายใจ ปล่อยให้คนกลุ่มนี้โวยวายจ้อกแจ้กกันอยู่นาน ก่อนจะค่อย ๆ แคะหู
“พูดจบแล้วเหรอ?”