บทที่ 102: นี่เธอเองเหรอ? เย่หยูรู้สึกเหมือนฟ้าถล่ม

บทที่ 102: นี่เธอเองเหรอ? เย่หยูรู้สึกเหมือนฟ้าถล่ม

ไป๋เฟยเฟยดูแผนที่ไปตลอดทางจนมาถึงสถาบันการศึกษาชิงผิง

กำแพงด้านนอกของสถาบันตรงหน้าเพิ่งทาสีขาวจนวาว ดูเหมือนเป็น...อะไรสักอย่าง ตรงทางเข้ามีทหารยามในเครื่องแบบยืนอยู่สองคน

“ดีจังเลย...”

ไป๋เฟยเฟยเงยหน้า ก่อนจะถอนหายใจชื่นชมอีกครั้ง แล้วส่งบัตรประจำตัวให้พวกเขา

“สวัสดีค่ะ ฉันเป็นครูฝึกการต่อสู้คนใหม่ มารายงานตัวที่ห้องเรียนชั้นยอดค่ะ”

ทหารยามรับบัตรประจำตัวไปสแกนกับเครื่อง เครื่องส่งเสียงดังสองครั้ง จากนั้นสีหน้าของทหารยามคนนั้นก็เปลี่ยนไป

สีหน้านั้นดูซับซ้อนมาก ประมาณว่าตกตะลึงปนเห็นอกเห็นใจอยู่หลายส่วน

ประมาณว่า—ครูฝึกการต่อสู้ที่อายุน้อยขนาดนี้เนี่ยนะ?