กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 101: มหกรรมการแสดงจบการศึกษา และคนรุ่นใหม่จากเขตเมืองชั้นในที่หลงตัวเอง
ตอนที่ไป๋เฟยเฟยพูดประโยคนี้ เธอก็พยายามข่มใจอย่างเต็มที่
ว่านเชียนหงจ้องเธออยู่นานหลายวินาทีด้วยสายตาราวกับกำลังถามว่า “นี่กำลังล้อฉันเล่นอยู่หรือเปล่า?”
เธอถอนหายใจ ก่อนหยิบเอกสารฉบับนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
“ก็ได้ เดี๋ยวฉันอธิบายให้เธอฟังคร่าว ๆ”
“สถาบันการศึกษาชิงผิง นักเรียนที่นี่ล้วนเป็นลูกหลานของผู้มีอำนาจที่มีพรสวรรค์โดดเด่น”
“พอถึงช่วงจบการศึกษา สถาบันจะจัดตั้งห้องเรียนชั้นยอดขึ้นมา คัดคนที่โดดเด่นที่สุดจากกลุ่มที่โดดเด่นอยู่แล้ว จัดครูฝึกให้เป็นการเฉพาะ วางหลักสูตรให้ใหม่ และให้เข้าร่วมภารกิจระดับยากเป็นพิเศษแยกต่างหาก”
“หน้าที่ของเธอคือฝึกการต่อสู้ให้คนพวกนี้”