กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 268: เจ้าถิ่นน้อยกลับมาอย่างมีชัย!
ข้าเดินกลับเข้าเมืองด้วยฝีเท้าเบาสบาย ราวกับกำลังเหยียบอยู่บนสปริง
แทบอยากแปะกระดาษไว้บนหน้าผาก เขียนว่า: ขั้นวิญญาณก่อกำเนิดระยะกลางบดขยี้ขั้นแปลงวิญญาณระยะต้นได้แล้ว เชิญเข้ามาประลอง!
ความภาคภูมิใจในครานั้น ไม่อาจเอ่ยให้คนนอกฟังได้
ระหว่างทาง ข้าพบผู้บำเพ็ญวิชามารกลุ่มหนึ่ง พวกเขาชะงักเมื่อเห็นข้าแต่ไกล จากนั้นจึงลองตะโกนเรียกอย่างไม่แน่ใจว่า: “เจ้าถิ่นน้อย?”
ข้าโบกมือให้พวกเขาเล็กน้อย เชิดคางขึ้นนิด ๆ ริมฝีปากประดับรอยยิ้ม ท่าทีสงบนิ่งราวกับองค์หญิงกำลังออกตรวจทุกข์สุขของราษฎร
—“เป็นเจ้าเองจริง ๆ! เจ้าออกจากด่านบำเพ็ญแล้วหรือ?”
ข้าพยักหน้า “ใช่ ออกจากด่านบำเพ็ญแล้ว ระดับการบำเพ็ญกดไว้ไม่อยู่ จึงออกมาสูดอากาศก่อนกำหนด”
—“เพิ่งสามปีเองใช่หรือไม่? เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าจะปิดด่านอยู่นาน?”