บทที่ 266: ชิงช้ายังคงอยู่เช่นเดิม

บทที่ 266: ชิงช้ายังคงอยู่เช่นเดิม

เหล่าบรรพชนลุกขึ้นยืน ล้อมโต๊ะเพื่อดูลูกแก้วบันทึกภาพกับแผนผังค่ายกล

แผนผังค่ายกลถูกคลี่แผ่กินพื้นที่ครึ่งโต๊ะ ลวดลายแน่นขนัดราวกับใยแมงมุมยักษ์ เพียงมองก็ชวนให้ตาลาย

บรรพชนตระกูลมู่หรงก้มลงเพ่งดูอยู่นาน ก่อนยืดตัวขึ้นแล้วขยี้ตา

“ค่ายกลนี้แผ่คลุมพื้นทะเลทั้งผืน ใหญ่กว่ายันต์สยบอสูรที่ข้าเคยวาดเสียอีก ตอนนั้นข้าวาดยันต์ได้มากสุดเพียงสามฉื่อ แต่อันนี้อย่างน้อยก็สามพันลี้ ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยบ้างหรือไร… ไม่สิ อีกฝ่ายวาดลงบนพื้นทะเล ไม่ต้องใช้กระดาษ เช่นนี้ก็ไม่แปลกที่จะเล่นใหญ่ถึงเพียงนี้”

บรรพชนตระกูลซือถูลูบเครา พลางกล่าวอย่างเชื่องช้า

“ผู้วางค่ายกลมีฝีมืออยู่บ้าง เลือกโครงกระดูกวาฬเป็นแกนค่ายกล อาศัยจังหวะน้ำขึ้นน้ำลงปกปิดความผันผวน ทำให้โลกมนุษย์ไม่อาจตรวจจับได้ ทั้งยังใช้พื้นทะเลลึกเป็นที่สลักลายค่ายกล เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้บำเพ็ญค้นพบ การวางแผนเช่นนี้ หากอยู่ในยุคของพวกเรา ก็นับว่าเป็นระดับสูงสุดแล้ว”