บทที่ 264: อาหารเต็มโต๊ะกับคำพูดเต็มห้อง

บทที่ 264: อาหารเต็มโต๊ะกับคำพูดเต็มห้อง

ไม่นาน อาหารก็ถูกยกมา

ยังคงเป็นสามอย่างเดิม ได้แก่ ข้าววิญญาณหุงสุก เนื้อสัตว์อสูรตุ๋น ผักป่าที่ไม่ทราบชื่อ และน้ำแกงผักป่าที่ไม่ทราบชื่ออีกหนึ่งชาม

เหมือนเมื่อก่อนทุกประการ เพียงคีบเข้าปากคำเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นผู้บำเพ็ญวิชามารคนใดลงมือปรุง

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ เมื่อก่อนใช้ชามใส่ข้าว ทว่าคราวนี้เปลี่ยนมาใช้ถังแทน

ถังใบนั้นเป็นของใหม่ ไส้จนเรียบลื่น ขอบมุมขัดจนกลมมน มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นฝีมือของบรรพชนตระกูลโม่

รสชาติก็ยังเป็นรสชาติเดิม ไม่เค็มไม่จืด และไม่ถึงกับกินไม่ได้

แต่ที่นี่ ของที่ไม่ถึงกับกินไม่ได้ก็นับว่าอร่อยแล้ว

ข้าหันไปกล่าวกับผู้บำเพ็ญวิชามารผู้เฝ้าประตูว่า “รบกวนยกข้าวมาเพิ่มอีกหนึ่งถัง”

ผู้บำเพ็ญวิชามารผู้นั้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนหันกลับไปตักข้าวใส่ถังมาให้อีกใบในทันที