บทที่ 256: หากวิจัยไม่สำเร็จก็จงกินหมั่นโถวไปหนึ่งปี

บทที่ 256: หากวิจัยไม่สำเร็จก็จงกินหมั่นโถวไปหนึ่งปี

มีคนร้อนใจขึ้นมา: “จับหรือ? จะไปจับที่ใด? นางหนีไปตั้งแต่เช้ามืดเมื่อวานแล้ว! ป่านนี้ไม่แน่นางคงเปลี่ยนทั้งใบหน้าและเครื่องแต่งกายไปแล้ว ต่อให้เจ้ายืนอยู่ตรงหน้านางก็จำไม่ได้หรอก!”

ทว่าเว่ยชางเสวียนกลับไม่ร้อนใจ: “ด้วยเหตุนี้ข้าจึงให้เสี่ยวเฮยออกติดตามไปล่วงหน้าแล้ว”

ทั่วทั้งห้องพลันเงียบลงอีกครั้ง

ทุกคนพร้อมใจกันหันไปมองเว่ยชางเสวียน

แววตาของพวกเขาราวกับกำลังถามพร้อมกันสามประการ: เรื่องนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อใด? เหตุใดข้าจึงไม่รู้? พวกเจ้าลอบประชุมกันโดยปิดบังข้าหรือ?

เว่ยชางเสวียนยกถ้วยชาขึ้นเป่าอย่างเชื่องช้า ท่าทีมั่นคงดุจแท่นโม่หิน “เด็กสาวผู้นั้นหนีไปได้ไม่ไกลหรอก วิชาหลบหนีโลหิตทำร้ายต้นกำเนิด นางจำต้องหาสิ่งมาชดเชย และในแดนบำเพ็ญเซียน สิ่งที่สามารถชดเชยต้นกำเนิดได้ก็มีอยู่เพียงไม่กี่อย่าง ทั้งยังมีเจ้าของทั้งหมด ตรวจสอบดูย่อมรู้ทันที ข้าให้เสี่ยวเฮยดมกลิ่นของนางแล้วไล่ตามไป”