บทที่ 238: หวนคืนสู่โลกมนุษย์อีกครั้ง

บทที่ 238: หวนคืนสู่โลกมนุษย์อีกครั้ง

ข้านอนพาดอยู่บนไหล่ของนาง พลางหันกลับไปมองทุกคน

บนลานกว้างยืนเรียงรายไปด้วยผู้คนจากสำนักต่างๆ ที่มาส่งพวกเรา

คนทั้งสำนักกระบี่สวรรค์มาครบ ยกเว้นกู้เฉินกวง

ศิษย์พี่สี่คนกับพี่ชายของข้ายืนอยู่ด้านข้าง แม้ไม่มีผู้ใดกล่าววาจา แต่แววตาล้วนเต็มไปด้วยความเป็นห่วงประหนึ่งมารดากังวลเมื่อบุตรเดินทางไกล

เป็นความเคร่งเครียดแบบที่บอกว่า หากเจ้ายังไม่รีบกลับมา ข้าคงกินข้าวไม่ลงแน่

เว่ยชางเสวียนยืนอยู่ด้านหน้า มือไพล่หลัง มองข้าแล้วกล่าวเพียงครึ่งประโยคว่า “รีบกลับมา”

อีกครึ่งหนึ่งคงเป็น “แล้วเอาหนังสือนิยายของข้ากลับมาด้วย” แต่เขากลืนคำพูดนั้นลงไป

จากนั้นเขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า “คนสำคัญกว่าหนังสือนิยาย”

ข้าพยักหน้า “เข้าใจแล้ว”