บทที่ 230: วิญญาณก่อกำเนิดสำเร็จ

บทที่ 230: วิญญาณก่อกำเนิดสำเร็จ

——เมื่ออัสนีสายที่สิบเอ็ดฟาดลงมา ในที่สุดชางเสวียนก็ลงมือ

เขานำไข่มุกหลบอัสนีออกจากแขนเสื้อ ลูกแก้วสีเทาอมเขียวลอยขึ้นกลางอากาศ แขวนอยู่เหนือศีรษะข้าสามจ้าง

แสงริบหรี่บนพื้นผิวไข่มุกพลันสว่างวาบขึ้น ราวกับโล่ขนาดใหญ่ที่คว่ำลง

แสงอัสนีฟาดกระแทกไข่มุกจนเกิดเสียงหึ่งทุ้มต่ำ กระแสไฟฟ้าเหล่านั้นราวกับถูกดูดเข้าไปในน้ำวน หมุนวนไปตามผิวไข่มุกทีละรอบ ช้าลงเรื่อยๆ ก่อนจะถูกกลืนหายเข้าไปในที่สุด

ไข่มุกสั่นไหวกลางอากาศคราหนึ่ง บนพื้นผิวปรากฏรอยร้าวสายหนึ่ง แต่ก็ยังต้านไว้ได้!

ชางเสวียนมองรอยร้าวนั้นแล้วส่ายหน้า “ร้าวเสียแล้ว น่าเสียดายจริง”

——สิ้นเสียง อัสนีสายที่สิบสองก็ฟาดลงมาแล้ว

คราวนี้ ชางเสวียนโยนร่มพ้นเคราะห์ขึ้นกลางอากาศ

ตัวร่มกางออก อักขระสีทองบนผืนร่มสีแดงคล้ำสว่างขึ้น ราวกับสายน้ำที่กำลังไหลเวียน