บทที่ 227: ทั่วทั้งแดนบำเพ็ญเซียนกำลังชมความครึกครื้น

บทที่ 227: ทั่วทั้งแดนบำเพ็ญเซียนกำลังชมความครึกครื้น

ความเคลื่อนไหวของทัณฑ์สวรรค์แห่งวิญญาณก่อกำเนิดรุนแรงเกินไป

รุนแรงถึงขั้นผู้บำเพ็ญทั่วทั้งแดนบำเพ็ญเซียนต่างเงยหน้าขึ้นมองเห็นเมฆทัณฑ์สวรรค์สีดำทะมึนผืนนั้น

รุนแรงถึงขั้นชาวไร่ในโลกมนุษย์ยังวางจอบ ชี้ขึ้นฟ้าพลางกล่าวว่าวันนี้ฝนตกช่างผิดปกติเสียจริง

รุนแรงถึงขั้นวาฬชราหมื่นปีใต้ทะเลเหนือยังโผล่ขึ้นมาดูครู่หนึ่ง ก่อนจะดำกลับลงไป

รุนแรงถึงขั้น…เอาเป็นว่ารุนแรงมากก็แล้วกัน

——สำนักชิงอวิ๋น

เจ้ายอดเขาและผู้อาวุโสหลายคนยืนอยู่บนยอดเขา มองเมฆทัณฑ์สวรรค์สีม่วงผืนนั้นที่ปลายฟ้าอย่างเงียบงันอยู่เนิ่นนาน

เจ้ายอดเขายอดเขาโอสถแหงนคอขึ้นกล่าวว่า “ขนาดของเมฆทัณฑ์สวรรค์นี้…แน่ใจหรือว่าเป็นทัณฑ์สวรรค์แห่งวิญญาณก่อกำเนิด? เหตุใดข้าจึงมองคล้ายทัณฑ์สวรรค์แห่งขั้นผสานร่าง?”

เจ้ายอดเขายอดเขาโอสถกล่าวต่อว่า “ผู้บำเพ็ญทั่วไปผ่านทัณฑ์สวรรค์ราวกับฝนตก แต่นางผ่านทัณฑ์สวรรค์ราวกับน้ำหลาก”