กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 226: นั่งสมาธิ นั่งสมาธิ
ชางเสวียนมองไปทางพ่อของข้า “ถึงเวลาที่เจ้าควรกลับแล้ว”
น้ำเสียงไร้ความรู้สึก ราวกับกำลังไล่ไก่กลับเล้า
พ่อของข้าไม่ยอม “วันนี้เป็นวันเกิดลูกสาวของข้า เจ้ายังจะไล่ข้ากลับอีกหรือ?”
ชางเสวียนเงียบไปครู่หนึ่ง “จงออกไปก่อนฟ้าสาง อย่าให้ผู้ใดรู้ว่าราชันมารค้างคืนอยู่ที่นี่”
พ่อของข้า “ข้าค้างคืนแล้วจะเป็นอะไร?”
ชางเสวียนถอนหายใจ “หากเจ้าค้างคืน พรุ่งนี้พันธมิตรหมื่นเซียนคงต้องเปิดประชุมหารือว่า ‘ราชันมารค้างคืนในสำนักของแดนบำเพ็ญเซียน ถือเป็นภัยคุกคามหรือไม่’ เจ้าหลับสบายอยู่คนเดียว ส่วนเวินจือหยาและคนอื่น ๆ ต้องถูกเรียกไปจิบชา เจ้าว่าพวกเขาจะด่าเจ้าหรือไม่?”
พ่อของข้าเงียบไปครู่หนึ่ง “...ก็ได้ ออกไปก่อนฟ้าสางก็ออกไปก่อนฟ้าสาง”
——————
ยามค่ำคืน พ่อกับท่านแม่อยู่เป็นเพื่อนข้าในถ้ำพำนัก