บทที่ 206: ความโดดเด่นของสำนักชิงอวิ๋น 1

บทที่ 206: ความโดดเด่นของสำนักชิงอวิ๋น 1

ยามบ่าย

ข้าเพิ่งกวัดแกว่งกระบี่เสร็จ เหงื่อยังไม่ทันแห้ง ท่านแม่ก็กลับมา

นางเดินเข้ามา ย่อตัวลงพลางใช้ผ้าเช็ดเหงื่อให้ข้า

การเคลื่อนไหวอ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง ผ้าเช็ดหน้ามีกลิ่นหอมจาง ๆ ของสมุนไพร ช่างน่ารื่นรมย์นัก

หลู่ปิงเฉิงมองเห็นภาพนั้นจากที่ไกล ๆ พลันเหินทะยานเข้ามา

ยามร่อนลงถึงพื้น เขายังจัดแต่งอาภรณ์ให้เรียบร้อย กระแอมกระไอ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “เจ้าสำนักชิงเมิ่ง ได้ยินว่าท่านออกจากด่านบำเพ็ญและบรรลุถึงขั้นหลอมสุญตาแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วย!”

ท่านแม่พยักหน้าเบา ๆ “เจ้าหอหลู่ ได้ยินว่าหอกงซูรับงานก่อสร้างสำนักไปไม่น้อยในช่วงนี้ กิจการรุ่งเรืองดีนี่”