กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 205: เส้นตายของหอกงซูถูกลดแล้วลดอีก
หลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จ
ชามตะเกียบถูกเก็บไปแล้ว โต๊ะก็ถูกเช็ดจนสะอาด
หลู่ปิงเฉิงให้คนเปิดหีบเครื่องมือ
แบบแปลน ดินสอถ่าน ไม้บรรทัด ตลับบรรทัดหมึก...
สิ่งของแต่ละอย่างถูกจัดวางบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ ราวกับกำลังจัดวางอุปกรณ์เวททีละชิ้น
หลู่ปิงเฉิงหยิบดินสอถ่านขึ้นมา ปลายดินสอหยุดค้างอยู่เหนือกระดาษ “เจ้าสำนักเว่ยต้องการสุสานกระบี่แบบใด?”
เว่ยชางเสวียนนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน พลางไขว่ห้าง “ต้องใหญ่ ต้องแข็งแรง และต้องใช้งานได้! ที่เหลือเจ้าจัดการตามเห็นสมควร เจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญ”
เวินจือหยานั่งลงตรงข้ามหลู่ปิงเฉิง “เจ้าหอ สิ่งอย่างสุสานกระบี่แตกต่างจากสิ่งปลูกสร้างอื่น สิ่งสำคัญคือความคงทน หอกงซูของพวกเจ้าสร้างแล้วใช้งานได้นานกี่ปี?”