บทที่ 197: ความเงียบอันน่าอึดอัด

บทที่ 197: ความเงียบอันน่าอึดอัด

ซ่างกวนไห่ถังพลันบินทะยานออกมาจากขบวนของสำนักชิงอวิ๋น

ผู้อาวุโสหลายคนพยายามรั้งนางไว้ ทว่านางบินออกไปไกลแล้ว ความเร็วยังเหนือกว่าความเร็วของลูกศรที่ยืมจากเรือฟางเสียอีก

นางหยุดอยู่เบื้องหน้าศีรษะมังกร รอบกายมีเสียงสายฟ้าดังเปรี๊ยะปร๊ะ ส่วนสายฟ้าสีเขียวอมม่วงก็กระโดดโลดแล่นอยู่ข้างกาย

สายฟ้าจากรากวิญญาณธาตุสายฟ้าเลื่องชื่อเรื่องความกร้าวแกร่งในแดนบำเพ็ญเซียน ทั้งยังเป็นสิ่งที่ใช้ข่มสิ่งชั่วร้ายได้โดยเฉพาะ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรมารยุคบรรพกาลก็นับเป็นไพ่ตายใบหนึ่ง

นางจ้องดวงตาของมังกรดำ จากนั้นกางมือออก แสงสายฟ้ารวมตัวกันกลางฝ่ามือ ก่อตัวเป็นลูกบอลสายฟ้าที่หมุนวน

ลูกบอลสายฟ้าหมุนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ และขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับดวงอาทิตย์ที่ถูกย่อส่วน