บทที่ 196: เพลงเพ้อฝันแห่งพันธสัญญา

บทที่ 196: เพลงเพ้อฝันแห่งพันธสัญญา

สิงโตหินสองตัวทะยานขึ้นกลางอากาศ

ร่างของพวกมันเหยียดขยายกลางเวหา เปล่งแสงสีขาวนวลออกมาเป็นชั้นใต้ผืนฟ้า

สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ไป๋เจ๋อ สัตว์มงคลยุคบรรพกาล ทุกแห่งหนที่แสงพิสุทธิ์สาดผ่าน เพลิงกรรมบัวแดงก็ราวกับหิมะต้องน้ำเดือด พลันดับมอดลงในพริบตา

ไม่เหลือแม้แต่เปลวไฟตกค้าง

เมื่อมังกรดำเห็นแสงสีขาว ร่างมหึมาของมันก็หดเกร็งอย่างเห็นได้ชัด

นี่เป็นปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ ราวกับงูเห็นกำมะถัน

แสงสีทองอ่อนโยนตกลงบนเกล็ดสีดำสนิทของมังกรดำ ผิวเกล็ดเริ่มมีควันเขียวเส้นเล็ก ๆ ลอยขึ้น ราวกับหยดน้ำบนแผ่นเหล็ก

เสียงฉ่า ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งดังและแหลมขึ้นทุกขณะ

มังกรดำเผยสีหน้าเจ็บปวดเป็นครั้งแรก