บทที่ 192: ตัวใหญ่ยักษ์ขึ้นมาแล้วหนึ่งตัว

บทที่ 192: ตัวใหญ่ยักษ์ขึ้นมาแล้วหนึ่งตัว

ฝูเยี่ยนยืนอยู่หน้าสุด

ด้านข้างคือจอมมารเฒ่าเนตรเดียวกับจอมมารเฒ่าคูหลิง

เมื่อจอมมารเฒ่าเนตรเดียวเห็นข้า เขาก็รีบเดินเข้ามาแล้วนั่งยอง ๆ สำรวจข้า

“ฮือ ๆ ๆ องค์หญิงน้อยกลับมาแล้ว! ดีจริง! องค์หญิงน้อยสวมอาภรณ์นี้... แล้วก็สวมสิ่งนี้...”

เขามองอาภรณ์เวทสีชมพูบนร่างข้า กำไลเก็บสมบัติที่ข้อมือ และรองเท้าป้องกันธุลีที่เท้า ดวงตาข้างเดียวของเขาเบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ

ข้าแนบเข้าไปกระซิบข้างหูเขาเบา ๆ ว่า “ข้าไม่เป็นไร แค่ไปฝึกฝนเพิ่มเติมแล้วก็รับมรดกของตระกูลมาเท่านั้น”

ดวงตาข้างเดียวของจอมมารเฒ่าเนตรเดียวเบิกกว้างกว่าเดิม “รับมรดกของตระกูล?”

ข้าพยักหน้า “อืม มรดกของบรรพชนขั้นมหายานแปดคน ตอนพวกเขาปล่อยข้าออกมา พวกเขายัดให้ข้า เจ้าอย่าบอกใครล่ะ”