กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 185: บันทึกเรื่องจิปาถะในแดนรกร้าง
เว่ยชางเสวียนเห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยเชื่อ ทว่าตัดสินใจเปิดอ่านสมุดเล่มนั้นเสียก่อน
เขาพลิกไปยังหน้าแรกแล้วอ่านออกเสียง
“บันทึกประจำวันแห่งแดนรกร้าง วันที่หนึ่ง: ถูกจับตัวกลับมา นั่งฟังบรรพชนประชุมกันที่โต๊ะกลม ฟังพวกเขาทะเลาะกัน ฟังพวกเขาโยนความผิดให้กันและกัน ฟังพวกเขาหารือว่าจะจัดวางค่ายกลขึ้นใหม่อย่างไร หารือกันอยู่นานก็ยังไม่ได้ข้อสรุป ข้าจึงขัดจังหวะพวกเขา บอกว่าหิวแล้ว อยากกินข้าว”
เขาหยุดอ่านแล้วเหลือบมองข้า “เจ้าหิวหรือ?”
“อืม พวกเขาประชุมกันทั้งวัน ข้านั่งฟังอยู่ข้างๆ จนท้องร้องแล้ว”
เขาอ่านต่อ “พวกเขาให้คนไปทำอาหาร กับข้าวเค็มเกินไป เนื้อเหนียวเกินไป น้ำแกงมันเกินไป ข้าเสนอความคิดเห็นไป คราวหน้าพวกเขาก็ปรับปรุง”
เว่ยชางเสวียนหยุดอีกครั้ง “เจ้ายังเสนอความคิดเห็นด้วยหรือ?”
“ถ้าอาหารไม่อร่อยแล้วไม่ให้พูดหรือ? หากไม่พูด คราวหน้าก็ยังทำไม่อร่อยอยู่ดีมิใช่หรือ?”
เว่ยชางเสวียนครุ่นคิด “...เช่นนั้นก็ต้องพูด”