บทที่ 183: หาโพรงสักแห่งนอน

บทที่ 183: หาโพรงสักแห่งนอน

เมื่อเดินออกจากถ้ำ ก็เห็นดวงจันทร์ลอยอยู่เหนือศีรษะ

ราตรีในแดนลับหลิงซีมืดมิดยิ่งกว่าด้านนอก

เรือนยอดไม้บดบังดวงดาวจนมิดชิด มีเพียงแสงจันทร์ไม่กี่สายเล็ดลอดผ่านช่องว่างลงมา โปรยปรายเป็นเศษแสงบนพื้นดิน

ข้าต้องหาที่นอนสักแห่ง

ถ้ำถูกจับจองไปแล้ว บนต้นไม้มีแมลง พื้นดินก็ชื้นเกินไป...

ข้ากวาดตามองโดยรอบ ก่อนตัดสินใจหาโพรงสัตว์อสูรสักแห่ง

โดยทั่วไปสัตว์อสูรมักมีรังประจำตัว อุ่นกว่าถ้ำ มั่นคงกว่าบนต้นไม้ และปลอดภัยกว่านอนกลางแจ้ง

ยิ่งไปกว่านั้น โพรงสัตว์อสูรยังต้านลมได้ดีกว่ากระโจมที่มนุษย์สร้างขึ้น เพราะพวกมันต้องอาศัยอยู่ในโพรงไปตลอดชีวิตจริง ๆ

ข้าเดินตามกลิ่นอายไปหนึ่งเค่อ จนพบโพรงของกิ้งก่าเกราะศิลาระดับต่ำตัวหนึ่ง