กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 179: จากไปจริง ๆ แล้ว
ข้ากล่าวกับทหารยามหน้าประตูว่า “รบกวนช่วยรายงานด้วย ข้าต้องการเข้าเฝ้าฮ่องเต้”
ทหารยามเข้าไปด้านใน
ข้ายืนรออยู่หน้าประตู
ขุนนางชุดม่วงกดเสียงถามคนข้างกายว่า “เมื่อครู่เจ้าเห็นหรือไม่? เด็กคนนี้เหินกระบี่มา เหินกระบี่เชียวนะ!”
ขุนนางชุดแดงข้างกายพยักหน้า “น่าจะเป็นเซียนน้อยที่ในวังเล่าลือกัน... ผู้พักอยู่ในตำหนักข้าง เมื่อวานข่าวแพร่ไปทั่ววังแล้ว”
ขุนนางอีกคนสอดปากถาม “สี่ขวบครึ่ง? นางน่ะหรือ?”
ขุนนางชุดแดงพยักหน้า “ใช่ นางนั่นแหละ”
“เซียนอายุสี่ขวบครึ่ง?” ขุนนางที่สอดปากถามอดขึ้นเสียงไม่ได้ “อายุเพียงสี่ขวบครึ่งก็เหินกระบี่ได้แล้ว โตขึ้นจะเก่งกาจเพียงใดกัน คงบินไปเคียงบ่าเคียงไหล่กับดวงอาทิตย์ได้กระมัง?”
ขุนนางชุดแดงกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า “นางเป็นเซียน อายุสี่ขวบครึ่งของนางย่อมไม่เหมือนสี่ขวบครึ่งของพวกเรา”