บทที่ 166: ค่ำคืนแห่งความคิดถึง

บทที่ 166: ค่ำคืนแห่งความคิดถึง

ข้าควานหาในกำไลเก็บสมบัติอยู่นาน

เลือกอยู่นานกว่าจะหยิบโอสถรักษาบาดแผลระดับกลางออกมาได้หนึ่งเม็ด

โอสถระดับต่ำข้ามอบให้ผู้อื่นไปหมดแล้ว ทั้งหมดล้วนมอบให้สองแม่ลูกแห่งดินแดนหลิวฮวง

ส่วนระดับสูง...ข้าเองก็ไม่รู้ว่าปุถุชนกินเข้าไปแล้วจะทำให้เส้นลมปราณปริแตกหรือไม่

เม็ดระดับกลางนี้พอฝืนใช้ได้ เพื่อความปลอดภัยไว้ก่อน

“โอสถที่กู้เฉินกวงส่งกลับมาคงไม่มีโอสถรักษาบาดแผลกระมัง?”

“โอสถรักษาบาดแผลราคาแพง เขาคงส่งมาไม่ไหว”

“แต่เส้นลมปราณของเจ้ามีบาดแผลเก่า เป็นมาหลายปีแล้ว จำเป็นต้องใช้โอสถรักษาบาดแผล เม็ดนี้ให้เจ้า กินแล้วจะหาย”

“แต่เพื่อความรอบคอบ เจ้ายังควรหักมันเป็นสองส่วนแล้วค่อยกิน”