กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 162: โดยสารรถรางเหล็ก
พวกเราหยุดอยู่ที่ลานหน้าสถานีรางเหล็ก
พลิกตัวลงจากหลังม้า
ผู้คนบนลานกว้างเดินสวนกันไปมาอย่างไม่ขาดสาย
บางคนแบกกระสอบป่าน บางคนจูงเด็ก บางคนหิ้วสัมภาระ บางคนบังคับรถม้า...
ยังมีคนตั้งแผงขายซาลาเปาและไข่ต้มใบชาอีกด้วย
เสียงเร่ขาย เสียงเรียกผู้คน และเสียงล้อรถปะปนกันไป ราวกับโจ๊กหม้อใหญ่ที่กำลังเดือดพล่าน
หน้าสถานีแขวนโคมไฟขนาดใหญ่ไว้สองดวง และยังมีป้ายไม้แผ่นใหญ่อีกสองแผ่น
แผ่นหนึ่งเขียนว่า: สถานีรางเหล็ก สถานีอู๋จิง
อีกแผ่นเขียนว่า: โดยสารตามตั๋ว นั่งตามหมายเลข