บทที่ 154: สี่ขวบครึ่งแล้ว ค่ายกลใหญ่ยังสร้างไม่เสร็จ

บทที่ 154: สี่ขวบครึ่งแล้ว ค่ายกลใหญ่ยังสร้างไม่เสร็จ

นอกเมือง เมื่อผู้บำเพ็ญวิชามารเหล่านั้นเห็นข้าออกมา ดวงตาก็พลันเป็นประกาย

——“เจ้าถิ่นน้อย! ในที่สุดเจ้าก็ออกมาแล้ว!”

——“เจ้าถิ่นน้อย ช่วงนี้เหตุใดจึงไม่ออกมาต่อสู้อีก?”

——“นั่นสิ ช่วงนี้แดนรกร้างสงบเกินไปแล้ว ไม่มีวันถูกอัด พวกเรากลับไม่คุ้นชินเสียอย่างนั้น!”

“เรียนรู้แขนงบำเพ็ญรอง ไม่มีเวลา” ข้ากล่าว

——“เรียนรู้อะไร?”

ข้านับนิ้ว “เรียนรู้ทุกอย่าง ทั้งวาดยันต์ หลอมโอสถ จัดวางค่ายกล และวิชาหลอมศาสตรา”

——“เรียนรู้มากมายถึงเพียงนี้? เจ้าคิดจะเป็นผู้บำเพ็ญรอบด้านหรือ?”

“อืม เรียนรู้ทุกอย่างอย่างละนิด”