บทที่ 142: เรื่องราววัยเยาว์ของบิดาข้า

บทที่ 142: เรื่องราววัยเยาว์ของบิดาข้า

ดังนั้น

บรรพชนทั้งแปดจึงถูกเด็กสามขวบครึ่งอย่างข้าบีบให้ขึ้นไปอยู่บนหลังคา

เพราะข้าต้องการติดตั้งชิงช้าไว้บนหลังคา

บรรพชนตระกูลมู่หรงตอกเสา บรรพชนตระกูลซ่างกวนผูกเชือก บรรพชนตระกูลซือถูปรับระดับความสูง ส่วนบรรพชนตระกูลโอวหยางยืนนวดเอวอยู่ข้าง ๆ

บรรพชนจากแดนบำเพ็ญเซียนสี่คนกำลังยุ่งอยู่บนหลังคา ส่วนบรรพชนจากแดนมารสามคนคอยส่งไม้ให้อยู่ด้านล่าง

เย่เซียวยืนอยู่ข้าง ๆ มองดูโดยไม่ลงมือทำอะไรเลย ราวกับหัวหน้าผู้รับเหมา

หลังคาสูงมาก ลมก็แรง พัดเส้นผมของข้าให้ปลิวไปด้านหลัง ทั้งยังพัดชายเสื้อให้สะบัดพึ่บพั่บ

เมื่อยืนอยู่ตรงนี้ สามารถมองเห็นทั่วทั้งเมืองได้

ภายในเมืองรกร้างอย่างยิ่ง มีเพียงตรงมุมเมืองที่มีบ้านอยู่ไม่กี่หลัง คาดว่าคงเป็นที่พักของทหารยาม