บทที่ 98: การฝึกนรก

บทที่ 98: การฝึกนรก

แม้ข้าจะไม่กลัวถูกตีจนขาหัก

แต่เมื่อมีศิษย์พี่คอยจับตามอง ข้าก็ไปไหนไม่ได้เลย

พวกเขาไม่เพียงตามติดข้าเท่านั้น ยังเพิ่มการฝึกอีกด้วย

—ยืนม้า โดยมีซูหนิงคอยอยู่เป็นเพื่อน

แต่เดิมข้ายืนม้าวันละครึ่งยาม บัดนี้ต้องยืนถึงหนึ่งยามครึ่ง

ยังยืนไม่ทันครบเวลา ขาทั้งสองข้างก็ไม่เหลือสภาพเป็นขาอีกต่อไป กลายเป็นเส้นบะหมี่สองเส้นที่อ่อนยวบจนบิดเป็นเกลียวได้

ซูหนิงยืนม้าอยู่ข้าง ๆ อย่างมั่นคง พลางเล่าความเข้าใจเกี่ยวกับวิชากระบี่ให้ข้าฟังไปด้วย

เขาเล่าอย่างออกรสออกชาติ ส่วนข้าฟังไปพลางกัดฟันไปพลาง

—วิ่งขึ้นเขา โดยมีเหยียนชวนตามไปด้วย