กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 97: หักขา แบบนิ่มๆ
ทันทีที่ค่ายกลพิทักษ์สำนักสว่างวาบ สำนักกระบี่สวรรค์ทั้งสำนักก็แทบระเบิด
ผู้อาวุโสสามคนปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าข้าในพริบตา
มิใช่เดินเข้ามา หากแต่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมเสียง “ฟึ่บ”
—ผู้อาวุโสเวินจือหยาเท้าเปล่า วิ่งจนรองเท้าหลุดไปข้างหนึ่ง
—ผู้อาวุโสจิ่งหยวนผมเผ้ายุ่งเหยิง ทั้งยังมีเถ้าจากการหลอมโอสถติดอยู่บนเส้นผม
—ผู้อาวุโสวั่งจีถือไม้กวาดอยู่ในมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร ราวกับชายชราที่กวาดพื้นมาสามสิบปีและเพิ่งพบเป้าหมายให้กวาดเสียที
“มีคนบุกรุกสำนัก!”
น้ำเสียงของผู้อาวุโสเวินจือหยามีความตื่นเต้นของคนที่ในที่สุดก็มีเรื่องให้ทำเสียที
เหล่าศิษย์พี่เหินกระบี่ลงมา