กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 93: เอาละ กล่าวเรื่องสำคัญกันเถิด
เว่ยชางเสวียนครุ่นคิด ก่อนกล่าวต่อว่า:
“ต่อมาพวกเขาก็ออกมา แล้วแยกย้ายกลับบ้านของตน”
“ราชันมารกลับแดนมารไปจัดการความวุ่นวาย ชิงเมิ่งกลับสำนักชิงอวิ๋นเพื่อรับช่วงต่อ ส่วนข้าก็กลับสำนักกระบี่สวรรค์”
“เดิมทีข้าคิดว่าเรื่องนี้คงผ่านพ้นไปเช่นนั้น ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตน”
“ทว่ามีคนไม่ต้องการให้พวกเขาอยู่อย่างสงบ”
“ผู้วางแผนจึงคิดอุบายขึ้นมาอีกครั้ง นั่นคือจับตัวฝูเยี่ยนไว้ แล้วใช้ข่มขู่ราชันมารกับชิงเมิ่ง”
“ผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตาไปจับเด็กน้อยขั้นหลอมปราณผู้หนึ่ง ย่อมเป็นเรื่องง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ ง่ายยิ่งกว่าบดขยี้มดตัวหนึ่งเสียอีก”
“บังเอิญข้าเดินทางผ่าน จึงช่วยเขาไว้”
“เมื่อผู้ลงมือขั้นหลอมสุญตาเห็นข้า ก็เผ่นหนีเร็วยิ่งกว่ากระต่าย”