บทที่ 38: ปิดด่าน·เริ่มดูดซับ

บทที่ 38: ปิดด่าน·เริ่มดูดซับ

ด้วยเหตุนี้ หุบเขาวายุทมิฬจึงปรากฏภาพประหลาดขึ้นภาพหนึ่ง

คนหัวโล้นหนึ่งคน…หลวงจีน? ผู้บำเพ็ญกระบี่หนุ่มห้าคน และเด็กน้อยวัยสามขวบครึ่งหนึ่งคน

ทั้งหมดหมอบราบอยู่บนพื้น คล้ายหนอนขนเจ็ดตัวที่กำลังขยับดุ๊กดิ๊ก ค่อยๆ คลานไปข้างหน้าทีละน้อย

สายลมพัดผ่านเหนือศีรษะ ส่งเสียงหวีดหวิว

แต่พวกเราแนบตัวติดพื้น ย่อมมั่นคงกว่าอย่างแท้จริง

หลังจากคลานอยู่ครู่หนึ่ง ซูหนิงก็เอ่ยขึ้น

“ศิษย์น้องเล็ก เจ้ารู้วิธีนี้ได้อย่างไร?”

ข้ากะพริบตา “ท่านพ่อสอนข้า”

เหยียนชวนถามจากด้านข้าง “ท่านพ่อของเจ้ายังสอนอะไรเจ้าอีก?”