บทที่ 37: ลอบเข้าสู่แดนมาร

บทที่ 37: ลอบเข้าสู่แดนมาร

พวกเราเลียบผาหินแล้วมุดเข้าไปในหุบเขาเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ราวกับกลุ่มโจรที่กำลังย่องเบา

“ผู้อาวุโส แบบนี้เรียกว่าลักลอบข้ามแดนหรือไม่?” ซูหนิงถามเสียงเบา

เหยียนชวนกล่าวอย่างประหม่า “จะก่อให้เกิดเหตุการณ์ทางการทูตระหว่างสองแดนหรือไม่?”

ผู้อาวุโสวั่งจีชะงักฝีเท้า หันกลับมาถลึงตาใส่ทั้งสองคน “ลักลอบข้ามแดนอะไรกัน? นี่เรียกว่า ‘การสำรวจอย่างลับ ๆ’ พวกเรามากับพันธมิตรหมื่นเซียนครั้งนี้ ก็เพื่อสืบสวนความผิดปกติของแดนมารมิใช่หรือ?”

มู่หรงจั๋วพึมพำเสียงเบา “แต่พวกเรามาช่วยศิษย์น้องเล็กผ่านทัณฑ์สวรรค์มิใช่หรือ...”

ผู้อาวุโสวั่งจีแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน