กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 20: ซากพิศวงแห่งสัตว์มายา 5
หลังจากคนจากสำนักชิงอวิ๋นจากไป
ซูหนิงถอนหายใจอย่างโล่งอก “ศิษย์น้องเล็ก พวกเรารีบไปกันเถอะ หากพวกมันกลับคำขึ้นมา...”
ข้าส่ายหน้า
ไม่ได้ขยับไปไหน
ข้าจ้องผลชาดแดงที่อยู่เบื้องหน้างูเหลือมยักษ์
งูเหลือมยักษ์จ้องข้า
พวกเราสบตากัน
มันกะพริบตา
ข้าก็กะพริบตาเช่นกัน