กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 6: เหตุแห่งความยากจนของสำนักกระบี่
ขุดถ้ำพำนักเสร็จแล้ว ถึงเวลากินข้าว
เหล่าศิษย์พี่พาข้าขึ้นไปยังโรงอาหารกลางแจ้งบนยอดเขา
จริง ๆ แล้วมันเป็นเพียงก้อนหินใหญ่ผิวเรียบก้อนหนึ่ง ตรงตามที่พวกเขากล่าวว่า เป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน
ข้าถามว่า “ศิษย์พี่ทั้งหลายไม่งดธัญญาหารหรือ?”
เหยียนชวนกล่าวว่า “โอสถงดอาหารรสชาติแย่! ส่วนอาหารที่ข้าทำก็อร่อยเกินไป จะให้อดได้อย่างไร”
ซูหนิงพยักหน้า “ใช่แล้ว เหยียนชวนทำอาหารอร่อยมาก!”
มู่หรงจั๋วหัวเราะ “ดังนั้นพวกเราจึงตัดใจงดธัญญาหารไม่ลง!”
กู้เฉินกวงกลืนน้ำลาย “โดยเฉพาะหมูพะโล้! ข้ายอมแลกซาลาเปาสามลูกได้เลย!”
ดวงตาข้าพลันเป็นประกาย “หมูพะโล้หรือ?”