กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวปีนข้ามกำแพงกลับไปยังหอพักอย่างทุลักทุเลเล็กน้อย
หัวใจของเธอยังคงเต้นเร็วอยู่เล็กน้อย แค่คิดถึงภาพที่จงเฮ่อกอดเธอเมื่อครู่นี้ ก็รู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจบรรยายออกมาได้
เป็นเพราะพี่เฮ่อของเธอมีเสน่ห์เกินไปหรือเปล่า?
“หึ” ซังเหนี่ยวเหนี่ยวอดยกมุมปากยิ้มไม่ได้ แต่ไม่นานก็ได้สติ เธอรีบเก็บรอยยิ้มลงแล้วตบหน้าตัวเองเบา ๆ “ตั้งสติหน่อย ซังเหนี่ยวเหนี่ยว ตั้งสติหน่อย!”
เขาแค่คิดกับเธอเหมือนน้องชาย
พี่น้องกอดกัน เธอจะใจสั่นอะไรนักหนา!