ตอนที่ 128 แบบที่เขียนยาวเหยียด

เรื่องนี้ซังเหนี่ยวเหนี่ยวไม่กล้าเอ่ยถึงเลยแม้แต่น้อย เธอเม้มริมฝีปากแน่นโดยไม่พูดอะไร

จงเฮ่อเช็ดใบหน้าของเธอจนสะอาด พอเห็นเธอไม่พูดอะไรจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “หืม?”

หลังเช็ดหน้าแล้วรู้สึกสดชื่นขึ้นเล็กน้อย ซังเหนี่ยวเหนี่ยวก้มหน้า พลางพูดเสียงอู้อี้ว่า “พี่อย่าถามเลย ฉันโง่เอง”

ยิ่งเธอเป็นแบบนี้ จงเฮ่อก็ยิ่งอยากรู้ เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย อดคิดไปเองไม่ได้ จากนั้นก็ทำสีหน้าจริงจังขึ้นมา “น้องเหนี่ยว นายถูกใครหลอกมาหรือเปล่า? ใครหลอกนาย? หลอกเงินนายไปเท่าไร? เป็นคนของค่ายฝึกหรือเปล่า? บอกชื่อมา ฉันจะไปแจ้งความเขา รับรองว่าจะส่งเขาขึ้นศาลทหารแน่”

ประโยคสุดท้ายของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง

ซังเหนี่ยวเหนี่ยวเงยหน้ามองเขาแล้วพูดว่า “ไม่ใช่ ฉันไม่ได้ถูกใครหลอก”