ตอนที่ 24 จะไปกับฉันไหม

เขามองซังเหนี่ยวเหนี่ยว ไม่รู้ว่าคนที่นั่งยองอยู่บนพื้นตากฝนมานานเท่าไรแล้ว ทั้งตัวเปียกชุ่มจนยิ่งดูตัวเล็กและบอบบาง ช่างน่าสงสารเหลือเกิน

เห็นแล้วก็อดรู้สึกสงสารไม่ได้อย่างบอกไม่ถูก

จงเฮ่อขมวดคิ้วน้อย ๆ

เขาไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรไป? ทำไมถึงอดทนกับเจ้าเตี้ยตรงหน้าได้มากกว่าคนอื่นอยู่เสมอ