ตอนที่ 174 กรรมกรเข็นรถ

ตอนที่ 174 กรรมกรเข็นรถ

ฉู่ซูอวิ๋นมองซ้ายแลขวา พบว่าอยู่ในรถม้า จึงรีบถาม “ข้าเป็นอันใดไป”

ฉู่ชีเม่ยยิ้มกล่าว “เจ้ากับพี่หญิงใหญ่กินข้าวเสร็จก็หมดสติไป ข้าตรวจชีพจรให้พวกเจ้าแล้ว ร่างกายของพวกเจ้าทรุดโทรมสาหัสนัก ต้องบำรุงดูแลให้ดี”

ฉู่ซูอิงขมวดคิ้วแน่น กลับมิได้สงสัยในสาเหตุที่ตนหมดสติ นางเอ่ยถามฉู่ชีเม่ยอย่างระมัดระวัง “น้องหญิง ได้ยินว่าชีวิตความเป็นอยู่ในชนบทลำบากยากเข็ญ ทุกปีมีคนอดตายเป็นจำนวนมาก มีปากท้องพวกเราเพิ่มขึ้นมาอีกสองปาก จะสร้างภาระใหญ่หลวงให้เจ้าหรือไม่”

พอฉู่ซูอิงเอ่ยเช่นนี้ ฉู่ซูอวิ๋นก็พลอยตระหนักถึงปัญหาเรื่องธัญพืชขึ้นมา ยามนี้แม้แต่ตระกูลขุนนางใหญ่โตก็ยังมิกล้าสุรุ่ยสุร่ายฟุ่มเฟือย นับประสาอันใดกับชนบทแร้นแค้นที่ไร้ข้าวกินไร้น้ำดื่ม