ตอนที่ 173 ความทุกข์ยากของพี่หญิงใหญ่พี่หญิงสอง

ตอนที่ 173 ความทุกข์ยากของพี่หญิงใหญ่พี่หญิงสอง

“น้องหญิง!” ฉู่ซูอวิ๋นโผเข้ากอดฉู่ชีเม่ยไว้แน่นพลางร่ำไห้โฮ

ฉู่ซูอิงก็กอดคนทั้งสองไว้เช่นกัน พยายามสะกดเสียงร้องไห้ของตนอย่างสุดกำลัง แม้จะมิได้อยู่ในตระกูลสามี ทว่าความเคยชินที่สั่งสมมาหลายปีก็ทำให้นางมิกล้าร้องไห้ออกมาอย่างเต็มที่

อวิ๋นพั่วเทียนเดินเลี่ยงไปด้านข้างอย่างเงียบ ๆ สละมิติให้สามพี่น้องได้อยู่ร่วมกัน

แม้ฉู่ชีเม่ยจะมิใช่เจ้าของร่างเดิม ทว่าก็ได้รับอิทธิพลจากอารมณ์ความรู้สึกของฉู่ซูอิงทั้งสองคน ขอบตารื้นชุ่ม ในใจรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก

ฉู่ซูอิงทั้งสองคนร้องไห้อยู่ชั่วครู่ก็หยุดลง ทั้งคู่สูญเสียโลหิตไปมาก ร่างกายอ่อนแอยิ่งนัก เมื่ออารมณ์พลุ่งพล่านจึงวิงเวียนตาลาย

“พี่หญิงใหญ่ พี่หญิงสอง พวกท่านถูกเจิ้งต้วนหงจับตัวมาได้อย่างไรหรือ” ฉู่ชีเม่ยเอ่ยถาม