ตอนที่ 140 เป็นคนต้องรู้จักกตัญญู

ตอนที่ 140 เป็นคนต้องรู้จักกตัญญู

ผู้ใหญ่บ้านฉิวตวัดสายตามองคนพูดอย่างกะทันหัน เอ่ยตวาดซักไซ้ด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด “แม่นางฉู่อาจไม่ขัดสนเงินสิบตำลึงแปดตำลึง ทว่านางไม่ได้ติดค้างผู้ใดในหมู่บ้านเค่าซานแม้แต่คนเดียว ตรงกันข้าม พวกเราต่างหากที่เป็นหนี้บุญคุณแม่นางฉู่ เจ้าบอกว่าขอกู้ยืมก็กู้ยืมรึ เงินที่กู้ยืมมาผู้ใดเป็นผู้ค้ำประกัน ผู้ใดชดใช้ เป็นพวกเขาสองตระกูลชดใช้ หรือว่าเจ้าสามารถชดใช้ได้”

คนพูดหดคอลง “แม่นางฉู่มีเงินมิใช่หรือ พวกเรายากจนข้นแค้นไร้สิ้นเงินทอง ถึงคิดอยากจะให้ยืมก็ไม่มีนี่นา!”

ผู้ใหญ่บ้านฉิวแค่นหัวเราะ “ผู้อื่นมีเงินแล้วสมควรเป็นหลุมลึกถมไม่เต็มให้พวกเจ้ารึ เจ้าจนแล้วเจ้ามีเหตุผลถูกต้องงั้นรึ”